Kadına Dair Çocuk Gelişiminde Oyun Terapisi Nasıl Yapılır?

VII. Kleopatra

Moderator
Moderator
Kullanıcı
Çocuk Gelişiminde Oyun Terapisi Nasıl Yapılır?

Oyun; çocuklar için bilinenin aksine sadece bir eğlence aracı değil aynı zamanda yetişkinlik hayatına hazırlayan, bilgi ile çepe çevre sarılmış, çocuğun dil-bilişsel, ruhsal, sosyal-duygusal, fiziksel ve aynı zamanda iletişim becerilerini geliştiren kurallı olabileceği gibi kuralsız da olabilen bir amaca yönelik olarak gerçekleştirilen öğrenme sürecidir. Bu tanım oyunun çocuk hayatındaki önemini ortaya koyabildiği gibi yanı sıra ebeveynler ve öğretmenler içinde bulmaca yüklü bir serüvendir. Çocuklar ile iletişimde en etkili yol olan oyun bir tedavi tekniği ve rahatlatıcı bir terapi olarak da günümüzde rol almaktadır.

Terapi kelimesi çoğunlukla psikologlara ve psikiyatristlere veyahut alanında profesyonellik kazanmış kişilere hitap ediyor gibi görünse de esasında ebeveynler, öğretmenler ve çocuklarla iletişim halinde olan herkesin uygulayabileceği oldukça faydalı ve eğlenceli bir yöntemdir. Terapi uygulamak için çocuğun ağır bir depresyondan geçiyor, psikolojik olarak sarsılmış veya davranışsal bozukluklarının olmasına gerek olmadığı, yetişkinler de olduğu gibi hayatın günlük akışında bir ihtiyaç olarak ortaya çıkan oyun terapisinin çocuk gelişiminde ki faydaları yadsınamaz bir gerçeklik şeklinde gözler önüne serilmektedir. Çünkü çocuklar oyun esnasında kendilerini konumlandırırken doğalarının da gereği olarak her türlü yapaylıktan sıyrılarak dürüst bir şekilde tamamen iç dünyalarının dışa vurumunu sergilerler.

Peki hepimizin uygulayabileceği oyun terapisi seansı nasıl gerçekleşir? Çocuk uyum sürecini aşıp odaya girmek konusunda herhangi bir diretme olmadan oyuna başlama eğilimi gösterdiği, keşfe ve keşfedilmeye açık olduğu sinyallerini verdiğinde yavaş yavaş ve adım adım ilerleyerek terapistiyle ilişki kurmaya başlar. Bu sinyaller gelinceye dek terapist oyun odasında çocuğa kişisel nitelikleriyle yönlendirme sunmadan iletişim ve ilişki için çocuktan davet bekler ve yalnızca oyun terapisti kimliği ile oyun odasındaki varlığını sürdürür. Davetin de gerçekleşip çoğunlukla “Birlikte oynayalım mı?” sorusu geldiğinde ise yalnızca odayı veya oyuncakları değil çocuğun kendini de keşfetmesi için destek olup güvenli bir ortam sunar. Bu güvenli ortamın neticesi olarak çocuk zengin oyuncak ve oyun malzemeleriyle dolu olan oyun odasında oyuncak seçimini yaparak oyuncaklarla çevresindeki kişilere roller verip sahnesini kurar bu sahne de kendine de bir rol vererek senaryosunu yürütmeye ve terapi sürecinin fiziksel olarak başlamasına olanak sağlar. Oyunun başlaması kısmına fiziksel olarak terapi başlangıcı diyoruz ancak çocuk odaya girdiği andan itibaren gerek oyuncak seçimi gerekse bu seçim esnasındaki tavırları terapist açısından terapi çocukla ilk temasın kurulduğu anda başlamaktadır. Ve terapist tarafından yönlendirme olmaksızın devam eder. Terapist seansları da yargılayıcı, eleştirici değil samimi ve takdir ederek çocuğu anladığını hissettirmelidir. Güven ortamının oluşmasındaki en önemli etkenlerden birinin terapist ve çocuk arasındaki bağ olduğu net bir şekilde söylenebilir.

Seans sırasında çocuk kimi zaman kendini etkileyen, üzen bir olayı, baskı altında tutan durumu veyahut mutlu eden anları yansıtır. Yaşadığı durumları oyuncakları üzerinde görmek ve mimarı olduğu sahnede yapmak istediklerini de ortaya çıkarmak ona rahatlama sunacak ve buranın kralı benim, söz hakkı yalnızca bende istediğimi yapmakta özgürüm fikri ile davranacak ve buda iç dünyasına bir ayna tutmasına destek olacaktır. Tutulan bu ayna sorunların çözümü için etkili olduğu gibi çocuğun etrafındaki hayat hakkında farkındalığa sahip olmasına çevresini anlayıp etkili iletişim kurmasına yardım edecek ve eş zamanlı olarak karşısına çıkabilecek sorunlara karşı çözüm üretebilecek bir öğreti sağlamaktadır. Buna örnek olarak terapiye başladığı ilk günlerde oyuncakların kapaklarını açamadığı anlar da vazgeçen çocuğun terapinin ilerleyen seanslarında kapakları açmak için çaba sarf ettiği görülmüş oyuna yansıyan bu değişim çocuğun günlük hayatta konuşmayı reddetmesi durumununda ortadan kalkmaya başladığı yönündeki pozitif gelişim izlenmiştir..

Oyun terapisi ilk etapta herkesin ön yargıyla yaklaşıp ihtiyaç dahilinde başvurulabilen, psikoterapi gerektiren durumlarda kullanılan bir teknik olduğu varsayılarak yaklaşmaktan korktuğu fakat ilk seanslardan başlayarak çocuktaki olumlu değişimlerin gözlemlendiği herhangi bir yönlendirme ve baskı ile değil tamamen çocuğun oyun ile rahatladığı bir ortam olduğunu fark ederek oyun terapisine karşı oluşturulan duvarlar yıkılmaya başlamıştır.
 

dvrzener

New member
Kullanıcı
Çocuk gelişiminde oyun gibi çeşitli aktivitelerin önemi gerçekten oldukça büyüktür. Ailelerin durumu varsa arada küçük butik otellerde günü birlik tatiller yaparak çocukları şimdiden ülkesiyle tanıştırması oldukça önemlidir çocuğun genel kültürü ve kişisel gelişimi için.